پُست‌های پَست مهدی آیتی

پُست‌های پَست

در حدیث و روایت است که آخرین چیزی که از مومن جدا می‌شود، حب جاه است. انسان بطور طبیعی جاه‌طلب، قدرت‌طلب و ثروت‌اندوز است و قرآن نیز به این نکته اذعان دارد.
دایره بسته انتخاب مدیران شیرزاد

دایره بسته انتخاب مدیران

در کشور ما ملاحظات و محدودیت‎ها برای انتخاب مدیران، دو سه برابر همه جای دنیاست. بنابراین اگر این نکته را در نظر نگیریم ممکن است در قضاوت خود تا حدودی به سمت بیراهه حرکت کنیم.
چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷ - 2018 November 21
کد خبر: ۱۱۰۸۳۷
تاریخ انتشار: ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۰:۱۹
تدبیر24»آساره کیانی - در ادامه بحث تجاوزها به دخترانی در ایرانشهر،می رسیم ؛ رقم فراتر از تک موردهایی است که در گوشه و کنار کشور اتفاق می افتد حتی فراتر از 16 دانش آموزی که در یک دبیرستان پسرانه در غرب تهران مورد آزار جنسی قرارگرفتند؛ حالا 41 دخترند؛ مولوی طیب ملازهی با لباس هایی سفید پشت تریبون نماز عیدفطر، دست هایش را بالا برده و فریاد می زند؛ «بی دین، بی ایمان؛ تو مگر ناموس نداری؟ تو غیرت نداری؟»
فقط سه تا از دخترها آمده اند دفتر امام جمعه شکایت کرده اند؛ یکیشان وقتی از سر کار برمی گشته؛ داخل کوچه به زور سوار ماشینش کرده اند؛ همسایه ها هم دیده اند و بعد که آقایان کارشان با او تمام شده، خیلی شیک، برش گردانده اند دم منزلشان!
امام جمعه عصبانی، می گوید این ها یک تیم بوده اند و به صف اول نماز اشاره می کند و می گوید صف اول نشسته اید و از پسرانتان خبر ندارید؟
شاید این تدبیر امام جمعه اهل تسنن ایرانشهر بود که با انتخاب بهترین شیوه موجود در اطلاع رسانی، عمق فاجعه را نشان بدهد؛ عمق فاجعه نشان داده شد؛ مردم شهر در اعتراض بیرون ریختند و بر «بی ناموس»، مرگ فرستادند؛ مقامات مسئول، نمایندگان، وکلا، وزرا، معاونان و... پیام هایی با محتوای محکوم کردن این عمل قبیح صادر کردند.
فارغ از مکان جغرافیایی وقوع تجاوز، فراوانی و نوع آن، تقریبا تمامی اتفاقاتی که در مورد هر تجاوز دیگری در کشور رخ داده در این مورد هم رخ می دهد اما در این مورد شاید همان یک جمله مولوی طیب که به نداشتن دین و ایمان متجاوزان اشاره می شود، برای یک عمر کافی باشد؛ نه عمر متجاوز؛ عمر مملکت دارانی که تعمق کنند در ریشه ها ببینند چه شد که پسران و مردان یک جامعه اسلامی در ماه رمضان به دخترانی با زبان روزه، تجاوزز کرده اند؟
41 تجاوز برای یک شهر کوچک، رقم کمی نیست؛ کسی از دل دختران ایرانشهری خبر ندارد؛ همه آن سی و هشت نفری که شاید هنوز خانواده هایشان ندانند چه اتفاقی برای دخترانشان رخ داده و دخترانی که شاید هم اکنون خود را بی پناه ترین دختران دنیا ببیند که به پایان خط زندگی آن رسیده اند.
به نظر می رسد که مسئولان بهتر است جای محکوم کردن های پیاپی؛ به دختران دورافتاده سرزمین خود یاد دهند که آن ها هیچ گناهی مرتکب نشده اند.

منبع روزنامه بهار
بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
نظر شما:
نام:
ایمیل:
* نظر:
داغ ترین ها