پژواک اعتدال در نیویورک فرازی

پژواک اعتدال در نیویورک

رئیس جمهور ایران به منظور شرکت در اجلاس سازمان ملل به نیویورک سفرکرده است. او در این سفر و در جمع ایرانیان خارج از کشور برحقوق اقتصادی ایران بر اساس توافق وین تاکید داشته است.
ائتلاف امری عقلایی و متکی به اقتضائات ظریفیان

ائتلاف امری عقلایی و متکی به اقتضائات

اصول‌ کار در هر حزب یا جریان سیاسی بر این است که جریان یا حزب مذکور با تابلو مشخص و با اصول پذیرفته خود وارد فعالیت‌های سیاسی گردد.
سه‌شنبه ۲۸ شهريور ۱۳۹۶ - 2017 September 19
کد خبر: ۸۹۴۵۶
تاریخ انتشار: ۱۶ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۰
پس از اعلام ممنوعیت تجمع‌های صنفی و اداری در مقابل مجلس شورای اسلامی، دامنه این اعتراضات و گردهم‌آیی‌ها به ایستگاه‌های مترو و واگن‌های قطار کشیده شده است و معلوم نیست اگر با این امر برخورد سنجیده و عاقلانه‌ای صورت نگیرد، به کجا ختم می‌شود!
تدبیر24»روزنامه «جمهوری اسلامی» در ادامه نوشت: دیروز ایستگاه مترو بهارستان صحنه تجمع تعداد قابل توجهی از زنان و مردان بود که با مشت‌های گره‌کرده در حمایت از فردی که مدعی بودند به جرم دفاع از حقوق کارگران، مدت‌هاست زندانی است، فریاد می‌زدند و مسافران از همه جا بی‌خبر هم مات و مبهوت به این صحنه نگاه می‌کردند و طبق معمول گوشی‌های همراه نیز فیلم و عکس می‌گرفت و بازتاب آن در رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی داخل و خارج باز موجب تحمیل هزینه‌های جبران‌ناپذیری برای نظام خواهد بود.

در اینجا اصولا قصد ورود به ماهیت این‌گونه وقایع و چون و چرایی آن نیست، بلکه انتقاد از سلیقه و روشی است که در برخورد با اجتماعات اعتراضی صورت می‌گیرد. قاعدتا در یک کشور ۷۰ میلیون نفری و به‌ویژه در مرکز آن، مردم مطالبات شخصی و صنفی و گروهی و حتی سیاسی دارند و اتفاقا نشانه سلامت یک نظام مردمی است. باید راهی پیدا کرد تا مردم بتوانند حرف بزنند. قطعا اینگونه اجتماعات اگر توسط احزاب و گروه‌های صنفی سازماندهی و هماهنگ شوند خیلی بهتر از آن است که به شکل خودسر و کنترل‌نشده شکل بگیرند و مسلما عناصر و جریاناتی در قالب خودسرها راحت‌تر به اهداف ناسالم خود می‌رسند که مصادیق بسیاری برای آن در سال‌های اخیر قابل ذکر است.

چرا متولیان امر در نظام جمهوری اسلامی، راهکاری نمی‌یابند؟ برای گردهم‌آیی افرادی که به هر دلیل اعتراضی به عملکرد دستگاه‌های نظام دارند، باید دری باز کنند وگرنه اگر همه راه‌ها بسته شود آخر و عاقبت خوبی نخواهد داشت؛ هم نظام متهم به استبداد و نقض حقوق بشر می‌شود و هم میان شهروندان و جامعه با حکومت فاصله ایجاد خواهد شد.

آیا اجتماع آرام و منظم در محلی خاص بهتر نیست؟ که البته روبه‌روی ساختمان مجلس شورای اسلامی به عنوان مظهر اراده و انتخاب مردم و جایگاه دفاع از حقوق آنان، بهترین گزینه بود ولی اگر هنوز از خطرات امنیتی هراسی وجود دارد، گزینه دیگری تعیین شود. این حالت خیلی مناسب‌تر از این است که ایستگاه‌های مترو و قطارهای آن شاهد حضور جماعتی باشند که هم آرامش را از مسافران عادی سلب می‌کنند، هم زمینه سوءاستفاده دشمن فراهم می‌شود و هم خوراک مناسبی برای رسانه‌های بیگانه است و تازه اگر باز غفلت و بی‌توجهی شود به همه جا سرایت می‌کند.

بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
نظر شما:
نام:
ایمیل:
* نظر:
داغ ترین ها